دیالوگ صمیمانه
گفتگویِ اعترافی (Confessional Dialogue)
عنوان: «اعتیاد به افیونِ فردا»
در میانِ این دیالوگهایِ کوتاه و مقطع، با حقیقتی روبرو شدم که از آن وحشت داشتم: چقدر زندگیِ من شبیه به این انتظارِ بیپایان است. این متن آینهای روبرویِ من گذاشت که در آن دیدم تمامِ برنامهریزیها و امیدهایم برایِ آینده، فقط ترفندهایی بودهاند تا با «خلاءِ امروز» روبرو نشوم. فهمیدم که انتظار، نه یک مرحلهیِ گذرا، بلکه یک شیوهیِ بزدلانه برایِ زندگی نکردن است. ما از ترسِ روبرو شدن با خودمان، به هر گودویِ موهومی پناه میبریم.
ضربه نهایی (Final Blow)
فاجعه آنجاست که بفهمی گودو هرگز نخواهد آمد، چون او خودِ تویی که در ایستگاهِ انتظار، جا ماندهای. غفلت از این سطرها، یعنی ادامه دادن به بازیِ تکراریِ «بندِ کفش»، در حالی که زندگی از کنارت با شتاب عبور میکند.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.